งนายพลหลิงเซียวเป็นเหมือนกับตำนาน เขาสร้างสถิติอันแล้วอันเล่า กดดันหน่วยรบพิเศษ เสียงหลงจนต้องถอยสามนิ้ว นี่ก็เลยทำให้หน่วยรบพิเศษเสียงหลงไม่สามารถกลายเป็นเป้าหมายที่ผู้คนในยุคเขาไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง
“ก็ใช่ ขนาดฉันก็ยังไม่เข้าใจเจ้าหนูหลิงเซียวเลยว่า ตัวตนของเขาเป็นแบบไหนกันแน่” ผู้อำนวยการเห็นด้วยมาก
คำพูดของถังอวี้ทำให้ผู้อำนวยการอารมณ์ดีขึ้นมาทันที พออารมณ์ดี ความคิดก็กระจ่างขึ้น สิ่งที่มองข้ามไปเมื่อครู่ เวลานี้ก็จำได้แล้ว เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าตกใจว่า “ถังอวี้ เมื่อกี้ นายบอกว่าหลี่ซื่ออวี๋คนนั้นมีหน่วยรบแล้วใช่มั้ย? ฉันจำได้ว่าหลี่ซื่ออวี๋เป็นคนของภาควิชาวิจัยแพทย์ทหารนี่นา พวกเขาเป็นกลาง ไม่เคยเข้าร่วมหน่วยรบไม่ใช่เหรอ?”
ต่อให้เข้าร่วมหน่วยรบเพราะสาเหตุต่างๆ ก็เป็นแค่การเซ็นสัญญาชั่วคราวเท่านั้น หลังจากที่เข้ากองทัพแล้วก็จะแยกย้ายกันไปคนละทาง เขาที่คิดว่าหลี่ซื่ออวี๋เป็นอิสระไม่มีการผูกมัด ดมาตลอดถึงไม่เข้าใจว่า ทำไมหลี่ซื่ออวี๋ถึงต้องปฏิเสธคำเชิญของหน่วยรบพิเศษเสียงหลงด้วย ควรรู้เอาไว้ว่าพอเข้าไปในหน่วยรบพิเศษเสียงหลง หลี่ซื่ออวี๋ก็จะได้รับการอบรมบ่มเพา าะอย่างเต็มกำลังจากประเทศช
