่าของพวกเขาล้วนเข้าสู้ระดับเขตแดนแล้ว เห็นได้ว่าทั้งสองทักษะนี้เติมเต็มซึ่งกันและกัน คนท ที่สนใจแค่การควบคุมหุ่นรบโดยมองข้ามทักษะการต่อสู้มือเปล่า ท้ายที่สุดก็จะไม่มีทางได้เข้าสู่ระดับสูงสุดของหุ่นรบ
“เซี่ยอี๋เป็นสมาชิกทีมของหน่วยรบหลิงเทียน ตอนนี้บทบาทหน้าที่ของเขาคือขุนพลรองปีกขวาครับ ระดับการควบคุมของเขาสามารถติดห้าสิบอันดับแรกจากทั้งโรงเรียน” ถังอวี้อธิบายให้ผู อำนวยการฟัง
“เขายังอยู่ปีสามไม่ใช่เหรอ? อยู่ปีสามก็เบียดเข้าไปอยู่ในห้าสิบอันดับแรกได้ ต้องเป็นอัจฉริยะแน่นอน อาจารย์หุ่นรบของเขาคือใคร? ทำไมตอนนั้นนายไม่รับเขาเป็นนักเรียนล่ะ?” ผู้อ อำนวยการเอ่ยด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า อัจฉริยะถูกเตะถ่วงไปอีกคนแล้ว
ถังอวี้อดกลอกตาไม่ได้ เขาดูแลได้แค่นักเรียนห้าคนต่อเทอม หลินจงชิงลูกศิษย์ที่เขาภาคภูมิใจก็เป็นเพราะเขาชอบพรสวรรค์ถึงได้เปิดประตูหลังรับเป็นกรณีพิเศษ ต่อมาเขาก็ค้นพบว่า คนของหน่วยรบหลิงเทียนแต่ละคนล้วนเป็นหน่ออ่อนที่ดี เขาก็ตื่นเต้นไม่หยุด
แต่กฎของโรงเรียนทหารไม่ใช่สิ่งที่ฝ่าฝืนได้ง่ายขนาดนั้น ในเมื่อมีอาจารย์แล้ว ต่อให้ถังอวี้ชอบพรสวรรค์อีกสักแค่ไหน ตื่นเต้นอีกสักแค่ไหน
