คนก็เบนสายตาออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผู้อำนวยการยังคงดูออกถึงการแข่งขันที่ซ่อนไว้ระหว่างพวกเขาทั้งคู่
“ดูเหมือนเฉียวอีอยากชนะนายสักครั้งนะ” ผู้อำนวยการเห็นแบบนั้นก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ถังอวี้ถอนหายใจเบาๆ “ความจริงให้เขาชนะสักครั้งก็ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่น่าเสียดาย โชคของเขาแย่ไปหน่อย” ไม่แย่ได้เหรอ? พอเฉียวถิงจากไป เขาก็รับหลิงหลานที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศกว่าเฉียวถิงมาอีก คนที่แม้กระทั่งเขาก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะได้ แล้วจะมีนักเรียนคนไหนเอาชนะเขาได้ล่ะ?
ผู้อำนวยการเอ่ยอย่างเห็นด้วยมากๆ “ใช่ โชคของเขาแย่ไปหน่อยจริงๆ” ไม่อย่างนั้น ทำไมพอถึงปีที่เขาดูแลชั้นเรียน พรสวรรค์ของนักเรียนถึงด้อยกว่าชั้นเรียนที่ถังอวี้ดูแลล่ะ
อย่างไรก็ตาม การแข่งขันที่ซ่อนเร้นระหว่างถังอวี้กับเฉียวอีไม่ได้เรียกความสนใจจากคนอื่นๆ เลย เนื่องจากทุกคนโดนภาพในหน้าจอใหญ่ดึงดูดความสนใจไปหมดแล้ว
“เคลื่อนไหวแล้ว!” เมื่อเทียบกับความลังเลอืดอาดของฝ่ายหนึ่งแล้ว หุ่นรบอีกฝ่ายพอเข้ามาในแผนที่ก็ไม่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่นาน แต่ละคนต่างเคลื่อนไหวขึ้นมา และทีมหุ่นรบที่เคลื่อนไหวก่อนนี้ก็คือหลิงเทียน
“ทิศทางการเคลื่อนไหวของหลิงเทียน หาจุดร่วมก