นะ”
คำพูดนี้ทำให้บางคนที่ยังไม่ได้จากไปเผยแววตาอิจฉาริษยาออกมา ถังอวี้ไม่เกรงใจและตอบไปตรงๆ ว่า “ได้เลยครับ!” กล่าวจบเขาก็นั่งลงตรงตำแหน่งที่ผู้อำนายการบอกโดยไม่เกรงใจเลย ยสักนิดเดียว ต่อให้เป็นคนที่ไม่ได้เงยหน้ามองรอบๆ ก็สัมผัสได้ถึงแววตาทิ่มแทงเหล่านั้น
ถังอวี้ไม่สนใจเลยสักนิดเดียว นับตั้งแต่ปีก่อนที่เขาชมการประลองระหว่างหลิงเทียนกับเหลยถิงและค้นพบความลับของหลิงหลานด้วยกันกับผู้อำนวยการ เขาก็กลายเป็นพันธมิตรกับผู้อำนวยกา าร ในหนึ่งปีมานี้ เขาถูกติดป้ายว่าเป็นคนสนิทของผู้อำนวยการอย่างชัดเจน และชินกับสายตาแบบนี้ไปแล้ว เวลานี้เขาเลยรู้สึกเฉยชามาก
ถังอวี้นั่งลงแล้วก็เริ่มพูดคุยสัพเพเหระกับผู้อำนวยการ ใกล้ถึงเวลามากขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนภายในห้อง VIP ที่เดิมทียังคงเดินอยู่ เวลานี้พวกเขาล้วนนั่งลงแล้ว และอดทนรอคอยการประลองห หุ่นรบเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
ผู้อำนวยการเห็นว่าไม่มีคนรบกวนแล้วถึงค่อยเขยิบเข้าไปใกล้ถังอวี้ แล้วถามเสียงแผ่วเบาว่า “ถังอวี้ นายว่าครั้งนี้หลิงเทียนจะชนะแน่นอนหรือเปล่า?”
ถังอวี้ตอบเสียงเบาว่า “ผู้อำนวยการครับ ตราบใดที่หลิงหลานไม่สูญเสียมาตรฐานมากนัก ก็ไม่มีทางที่จะเกิดผลลัพธ์
