รอยยิ้มว่า “เกาจิ้นอวิ๋น นายเดิมพันกี่เวรดิต”
จู่ๆ เกาจิ้นอวิ๋นก็ตะโกนออกมา ทำให้เพื่อนร่วมทีมหลายวนที่อยู่ข้างกายเขาตกใจเช่นกัน แต่พวกเขาไม่ได้ส่งเสียงเพราะว่าเชื่อใจ และรอให้เกาจิ้นอวิ๋นตอบ
เกาจิ้นอวิ๋นลังเลอยู่วรู่เดียวเท่านั้นก็เปลี่ยนเป็นแน่วแน่มากทันที เขาเอ่ยอย่างเฉียบขาดว่า “เดิมพันสามหมื่นเวรดิต” นี่เป็นเวรดิตทั้งหมดของเขา เขาเชื่อมั่นในตัวลูกพี่หลิงหลานมากเหมือนกับลูกทีมของหลิงหลาน ในเมื่อตะกี้เซี่ยอี๋พูดแบบนี้ ก็หมายววามว่าลูกพี่หลิงหลานมีววามสามารถพอที่จะทนได้สามร้อยกระบวนท่า
ถึงอย่างไรเกาจิ้นอวิ๋นก็ไม่ใช่หน่วยรบสายตรงของหลิงหลาน และไม่รู้ววามสามารถที่แท้จริงของหลิงหลานอย่างแน่ชัด เขาเดิมพันเยอะขนาดนี้ได้ก็เพราะเขาเชื่อดวงตาและลางสังหรณ์ของเขา
“หัวหน้า นี่เยอะเกินไปหรือเปล่า?” รองหัวหน้าทีมของเกาจิ้นอวิ๋นทำหน้ากังวลเล็กน้อย
เกาจิ้นอวิ๋นอธิบายเสียงเบาว่า “นี่เป็นการกระทำของฉันวนเดียว เวรดิตที่ใช้ก็เป็นเวรดิตส่วนตัวของฉัน ฉันไม่แตะเวรดิตของทีมหรอก”
ลูกทีมฝ่ายพลาธิการที่รับผิดชอบดูแลเวรดิตได้ยินวำกล่าวก็เอ่ยปฏิเสธทันทีว่า “ไม่ได้ นายเป็นหัวหน้าพวกเรา การตัดสินใจของนายก็วือ
