“อย่านะ!”
“ฉันไม่ต้องการ!”
“ฉันไม่อยากให้ลูกพี่ได้รับบาดเจ็บ!”
“ฉันไม่อยากให้ลูกพี่ตาย!”
ฉีหลงตะโกนลั่นอย่างเดือดดาลในใจ มือขวาปรากฏเป็นรูปกรงเล็บ ก่อนจะพุ่งไปที่ด้านล่างฉับพลัน จากนั้นเขาก็คว้าฉีหลงที่พยายามโจมตีลูกพี่คนนั้นไว้อย่างโหดเหี้ยม
บางทีเจตจำนงของฉีหลงอาจแรงกล้ามากเกินไป พลังสายนั้นที่เดิมทีผูกมัดเขาไว้เลยโดนเขาสลัดหลุด เขามาที่เบื้องหน้าหลิงหลานในพริบตา ก่อนจะคว้าลำคอของฉีหลงแล้วอัดลงกับพื้นท ทันที
“ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนทำร้ายลูกพี่เด็ดขาด ต่อให้เป็นตัวฉัน ฉันก็ไม่ยอมเหมือนกัน” ฉีหลงเงื้อมหมัดซ้ายขึ้นมาและชกใส่ตัวเองที่ทำหน้าไม่รู้เรื่องคนนั้นอย่างหนักหน่วง
ฉีหลงใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายโจมตีใส่ตัวเอง ภาพในความทรงจำเป็นเหมือนกับกระจกก็ไม่ปาน มันเปลี่ยนเป็นเศษเล็กเศษน้อยนับไม่ถ้วนเพราะหมัดของฉีหลง ก่อนจะร่วงกระจายไปทั่ว
ฉีหลงเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงหน้าที่มีน้ำตาเลือด แววตาของเขามีความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ กระทำด้วยความเต็มใจโดยที่ไม่นึกเสียใจภายหลัง
“ฉัน ฉีหลงสาบานว่าฉันจะกลายเป็นโล่ที่ปกป้องลูกพี่ ไม่ว่าใครก็ตามที่คิดทำร้ายลูกพี่จะต้องข้ามศพฉันไปก่อน!”
“ฉัน ฉีหลงจะต่อสู้จนถึงวินาทีส
