การจู่โจมของเขา
ทันใดนั้นฉีหลงก็ลืมตาขึ้นมา รัศมีแสงสายหนึ่งพาดผ่านอย่างรวดเร็ว หลิงอี้รู้สึกได้เพียงพลังมหาศาลสายหนึ่งโจมตีเข้ามา ร่างของเขาถูกซัดลอยออกไปอย่างควบคุมไม่อยู่ ถึงแม้หลิงอี้จะตกใจกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เขาบิดกายกลางอากาศแล้วลงสู่สนามประลองอย่างมั่นคง ทว่าตอนนี้เขาอยู่ห่างจากฉีหลงเกือบสิบเมตรแล้ว เห็นได้ว่าพลังงานที่ฉีหลงระเบิดออกมาฉับพลันนั้นแข็งแกร่งสุดขีด เขาจำเป็นต้องออกห่างประมาณสิบเมตรถึงจะสามารถปัดพลังสายนี้ได้หมด
หลิงอี้อยู่ห่างจากฉีหลงแล้ว นี่ทำให้คนในห้องสังเกตการณ์และคนที่ชมการต่อสู้ด้านล่างมองเห็นสภาพของฉีหลงในขณะนี้ได้อย่างชัดเจน ถึงแม้ฉีหลงลืมตาอยู่ แต่ว่ามันกลับว่างเปล่าไร้ความรู้สึก เพียงพอที่จะยืนยันว่าเวลานี้ฉีหลงหมดสติไปแล้ว
แต่ดวงตาทั้งสองข้างที่ว่างเปล่าไร้อารมณ์นั้นกลับมีน้ำตาไหลลงมาไม่หยุด มันไหลไปตามแก้มจนกระทั่งหยดลงสู่พื้น…
หนึ่งหยด! สองหยด! สามหยด! หยดน้ำตานับไม่ถ้วน…จนสนามประลองใต้เท้าของเขาปรากฏแอ่งน้ำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!
——————–
