นิ่ง ฉีหลงรู้สึกสะเทือนใจ ‘เห็นชัดๆ ว่านายหมดแรงแล้ว ทำไมถึงรับปากล่ะ เพราะอะไร?’
หลิงหลานเดินเข้าไปในสนามฝึกยุทธ์อย่างอืดอาด เวลานั้นพวกฉีหลงรู้สึกว่าการที่ลูกพี่เข้าไปสนามช้าเป็นเพราะอยากเพิ่มแรงกดดันในใจให้พวกเขา แต่ตอนนี้ฉีหลงกลับรู้แล้วว่า นั่ นเป็นเพราะลูกพี่ไม่มีแรงที่จะเดินเร็วขึ้น แต่ละก้าวของลูกพี่ดูเหมือนผ่อนคลาย ทว่าความจริงแล้วกลับเจ็บปวดสุดขีด ฉีหลงมองเห็นมือของหลิงหลานที่ถูกแขนเสื้อบังไว้กำหมัดแน่น นมากแล้ว เขาถึงขนาดดูออกว่าแต่ละก้าวที่ลูกพี่เดิน แขนเสื้อของเขาก็จะสั่นเทาเล็กน้อย…
