แววตาของหลิงอี้กลับลุ่มลึกมาก ‘คุณชายหลาน ดูถูกพวกเขาจริงๆ เหรอ?? หรือว่านี่เป็นการกระทำที่พวกลูกน้องของคุณชายตัดสินใจลงมือเอง?’ ในใจหลิงอี้โน้มเอียงไปทางอย่างหลังมากกว ว่า บางทีเขาไม่อยากให้คุณชายหลานที่ตัวเองเลื่อมใสบูชาเป็นคนที่ไม่ให้ความสำคัญพวกเขาแบบนี้ สรุปคือลางสังหรณ์ของเขาบอกเขาแบบนี้
ลางสังหรณ์ของหลิงอี้แม่นยำมาก การที่หลิงหลานพยายามสุดชีวิตเพื่อที่จะผลาญเรี่ยวแรงของพวกฉีหลงจนหมดนั้น ไม่ได้ดูถูกพวกเขาเหมือนอย่างที่อี้เทียนเกอคาดการณ์ไว้จริงๆ ความ มจริงแล้ว หลิงหลานให้ความสำคัญกับพวกเขามาก ถึงได้ จัดการแบบนี้ คาดหวังว่าพวกเขาจะมอบ ‘การสั่งสอน’ ให้ฉีหลงได้
และตอนนี้ หวางเคอขึ้นไปบนสนามประลองแล้ว
“รุ่นพี่ฉีหลง! โปรดชี้แนะด้วย!” หวางเคอโค้งคำนับฉีหลงด้วยความนอบน้อม
ฉีหลงพยักหน้าให้หวางเคอแล้วตั้งท่าป้องกันขึ้นมา แต่ว่าท่วงท่าที่ธรรมดานี้กลับทำให้ฉีหลงเกือบใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกาย ไม่ง่ายเลยกว่าจะฟื้นพละกำลังมาได้สักเล็กน้อย ระหว่ างที่เขาวิ่งมาอย่างรวดเร็วเมื่อครู่นี้ก็ผลาญเรี่ยวแรงไปจนหมดอีกแล้ว
หวางเคอขมวดคิ้ว สีหน้าของฉีหลงไม่เปลี่ยนแปลง แต่เขายังคงดูออกว่าการเคลื่อนไหวผิดป
