ให้เราย้อนเวลากลับไปเมื่อหลายนาทีก่อน
ภายในฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารชายที่สอง ระหว่างที่หลิงหลานปะทะฝีปากกับจูเก่อจิ่งหมิง พอรู้ว่าหน่วยรบของฐานที่มั่นตัวเองต่อสู้มาได้พอสมควรแล้ว หลิงหลานก็กดปุ่มที่สว่ างไสวบนเครื่องรับสัญญาณอย่างเด็ดขาดไปตามคำพูดของจูเก่อจิ่งหมิง
หลิงหลานมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอเล็กๆ บนเครื่องรับสัญญาณอย่างใจเย็น เมื่อแจ้งเตือนความคืบหน้าถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ก็มีข้อความแถวหนึ่งเด้งขึ้นมาเหมือนอย่างที่เธอคา าดไว้จริงๆ
“จะตั้งสถานที่แห่งนี้เป็นฐานที่มั่นใหม่หรือไม่?”
มุมปากของหลิงหลานเผยรอยยิ้มจางๆ คิ้วที่ขมวดมาตลอดผ่อนคลายลงในที่สุด เธอ…ชนะการเดิมพันแล้ว!
ฐานที่มั่นไม่ใช่ว่าเปลี่ยนแปลงไม่ได้จริงๆ ด้วย การต่อสู้ประจัญบานอวดอ้างมาตั้งแต่เริ่มแรกแล้วว่าที่นี่คือสนามรบของจริง และในสนามรบของจริง ค่ายทหารจะถูกกำหนดให้อยู่แค่ในสถานที แห่งเดียวได้อย่างไร? นี่มันขัดแย้งกันอย่างไม่ต้องสงสัย…
บวกกับเธอสังเกตเห็นว่า เมื่อเธอใช้เครื่องส่งสัญญาณจุดแสงสว่างบนแผนที่แล้ว ภายในเครื่องรับสัญญาณจะมีเครื่องส่งสัญญาณหรือไม่ล้วนไม่แตกต่างเลย นี่บ่งบอกว่าเครื่องส่งสัญญาณสามารถพก กติดตัวไปได้…ด