รบครั้งนี้สิ้นสุดลง ก็มีมาโซคิสต์สองคนปรากฏตัวขึ้นในหน่วยรบของหลิงหลาน หนึ่งคือหลี่หลานเฟิงที่มุ่งมั่นว่าอยากแข็งแกร่งขึ้น และอีกคนก็คือ อฉางซินหยวนที่คิดว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงหมื่นปี
อย่างไรก็ตาม พฤติกรรมทรมานตัวเองอย่างบ้าคลั่งของทั้งคู่ก็กระตุ้นให้ลูกทีมคนอื่นๆ รู้สึกถึงอันตราย ดังนั้นเลยชักนำให้เกิดกระแสนิยมฝึกฝนรอบใหม่ พวกลูกทีมของหลิงหลานเกาะกลุ่ม กันก้าวหน้าอย่างรวดเร็วท่ามกลางบรรยากาศแข่งขันไล่ตามเพื่อนร่วมทีม นี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ทีมของหลิงหลานนำหน้าหน่วยรบอื่นมาตลอด ซึ่งเรื่องเหล่านี้ไว้พูดกันทีหลัง ไม่เอ่ยท ที่นี่ชั่วคราว
การย้อนถามของฉางซินหยวนทำให้พวกลูกทีมพูดไม่ออกทันที ถึงแม้พวกเขาเก่งกาจด้านการปรับแต่ง แต่ในด้านการควบคุมหุ่นรบแล้ว พวกเขาไม่อาจเทียบบรรดาผู้ควบคุมหุ่นรบที่กำลังต่อสู้พว วกนั้นได้เลย ดังนั้นพวกเขาเลยได้แต่มองด้วยความร้อนใจ แต่ว่าทำอะไรไม่ได้
“แล้วจะให้พวกเราเบิกตามองฐานที่มั่นโดนไอ้สารเลวพวกนี้ยึดหรือไง?” ลูกทีมคนหนึ่งตบศีรษะตัวเองอย่างหงุดหงิด เขาที่คิดมาตลอดว่าขอเพียงตั้งใจศึกษาการปรับแต่งก็พอแล้ว แต่ต ตอนนี้เขากลับเสียใจว่าทำไมถึงไม่ใช้เวลาฝึกฝนการควบ
