จู่ๆ ก็เป็นมิตรกัน หากแต่ทั้งสองฝ่ายแทบจะย่อยยับไปด้วยกันแล้ว ผู้ควบคุมหุ่นรบที่ยังโชคดีรอดอยู่ล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล พวกเขาท ที่ไม่มีเรี่ยวแรงต่อสู้อีกทำได้เพียงจับตาดูกันและกัน และอดทนรอคอยผู้บัญชาการของทั้งสองฝ่ายตัดสินผลแพ้ชนะ
หานจี้จวินวางสายฉางซินหยวนแล้ว ในใจเขาก็รู้สึกหนักอึ้งมาก เมื่อครู่นี้เขาจำเป็นต้องเห็นด้วยกับคำขอของฉางซินหยวน แต่เขาก็รู้ดีว่าทีมของฉางซินหยวนเป็นทีมส่งตัวเองไป ‘ตาย ’ ในมือเขาไม่มีหน่วยรบไหนที่สามารถส่งไปได้อีกแล้ว ทำให้หานจี้จวินรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นภรรยาแสนฉลาดที่ไม่มีข้าวให้หุง ต่อให้ในใจมีแผนการอีกแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
‘ถ้าเกิดลูกพี่อยู่ก็ดีสิ!’ หานจี้จวินที่ถูกความพ่ายแพ้กดดันจนทรุด เวลานี้เขานึกถึงหลิงหลานขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่
