อจิ่งหมิงงุนงงมาก ในเมื่อเป็นแบบนี้ทำไมหมอนี่ถึงไม่ร้อนใจเลยสักนิดล่ะ
“ตอนนี้พวกสมาชิกในฐานที่มั่นต่อสู้กันจนหลังชนฝาแล้ว มีเพียงอยู่ภายใต้ความกดดันอย่างหนักหน่วงที่ตัดสินชีวิตได้ พวกเขาถึงจะมีโอกาสก้าวหน้า…ไม่ว่าคนที่ออกจากสนามหรือคนที่ยังรอดอยู่ล้วนมีโอกาสแข็งแกร่งขึ้น” หลิงหลานบอกเจตนาออกมาว่าทำไมเธอถึงร่วมมือถ่วงเวลากับอีกฝ่าย
“ไม่นึกเลยว่านายจะใช้ประโยชน์จากคนของพวกเรามาเป็นหินขัดเกลาให้โรงเรียนทหารชายที่หนึ่งของพวกนาย” จูเก่อจิ่งหมิงพลันเข้าใจกระจ่างแจ้ง นี่เป็นผู้บัญชาการแบบไหนกัน นี่มันบ้าบิ่นเกินไปแล้ว ใช้ความปลอดภัยของฐานที่มั่นตัวเองมาเป็นของเดิมพันเพื่อโอกาสที่อาจจะแข็งแกร่งขึ้นได้โดยไม่เสียดาย ตำแหน่งอันดับหนึ่งของศึกประลองหุ่นรบไม่ดึงดูดความสนใจของเขาเลยหรือไง?
“ฉันอยากได้ที่หนึ่งอยู่แล้ว แต่นี่ไม่ใช่เป้าหมายหนึ่งเดียวของฉัน ฉันหวังว่าทุกคนที่ติดตามฉันจะแข็งแกร่งขึ้นได้ นี่คือสิ่งตอบแทนทั้งหมดที่ฉันสามารถทำได้หลังจากที่พวกเขามอบความเชื่อใจให้ฉัน และฉันก็ทำได้แค่ตอบแทนเรื่องนี้เท่านั้น” สีหน้าของหลิงหลานดูเคารพจริงจัง เมื่อมีคนฝากความเชื่อใจไว้ที่ตัวเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เธอก
