เขาตื่นเต้นจนอยากจะชูมือสองข้างสูงๆ แล้วตะโกนให้เจี่ยงเส่าอวี่ว่า ‘ผู้บัญชาการยิ่งใหญ่เกรียงไกร’
แต่พวกเขาตื่นเต้นยินดีในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น วินาทีถัดมาหัวใจของพวกเขาก็เย็นเยียบอีกครั้ง เดิมทีคิดว่าการโจมตีอย่างไม่คาดฝันนี้จะประสบผลสำเร็จหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ทว่ามันกลับใช้การไม่ได้หมดเลย
ที่แท้คนของหน่วยรบหลินเซียวเหมือนกับเตรียมการไว้แต่แรกแล้ว พวกเขาโจมตีใส่คู่ต่อสู้ในเวลาเดียวกัน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องฝ่ายลอบโจมตียึดครองความได้เปรียบมาไม่ได้เลย พวกเขาถึงขนาดยังโดนฝ่ายตรงข้ามโจมตีกลับโดยไม่คาดฝัน จนสูญเสียหุ่นรบไปหลายตัวทันที สถานการณ์ที่เดิมทีสามารถพลิกกลับมาได้เปรียบกลับถูกคนของหลินเซียวควบคุมไว้อีกครั้ง
“นายรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาเป็นคนของฉัน?” เจี่ยงเส่าอวี่ตะโกนเหมือนไม่อยากจะเชื่อ
“เดิมทีฉันไม่ได้สังเกตหรอกนะ ถึงยังไงพวกเขาก็ร่วมมือกับโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งของเรามานานมากแล้ว เรียกได้ว่าเป็นโรงเรียนพี่น้อง แต่ใจคนเรามักจะแปรเปลี่ยน โดยเฉพาะหลังจากที่ร่วมมือกับโรงเรียนของพวกเรามาหลายสมัย สองโรงเรียนที่ฉันพามานี้ก็เคลื่อนไหวตามพวกนายมาหลายสมัยแล้ว…” หลินเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยัน “พวกฉันไม่มีทางรู้ว
