ดตัวเล็กๆ ทหารตัวกระจ้อยร่อยที่ไม่อยู่ในสายตาก็กลายเป็นหมากสำคัญที่ตัดสินผลแพ้ชนะในตอนสุดท้ายได้ อย่าดูถูกพวกเขาเชียวนะ!” คำพูดของเสนาธิการจูเก่อเมื่อตอนนั้นกลับมาดังก้องในหูของเขา เวลานี้เจี่ยงเส่าอวี่รู้สึกซาบซึ้งใจต่อเสนาธิการของเขาอย่างยิ่ง บางทีเขาสามารถอาศัยความช่วยเหลือพวกนี้มาพลิกสถานการณ์ทั้งหมดได้!
ความมั่นใจของเจี่ยงเส่าอวี่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เขาแหงนหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะเสียงดังลั่นแล้วกล่าวว่า “หลินเซียว ไม่ใช่มีแต่พวกนายที่วางแผนการเป็นเท่านั้นหรอกนะ พวกฉันเองก็มีเหมือนกัน!”
แววตาของหลินเซียวเย็นเยียบ เขาสั่งการอย่างเฉียบขาดว่า “โจมตี!” ไม่ว่าหน่วยรบเจ็ดหน่วยนั้นจะเป็นกำลังเสริมของเจี่ยงเส่าอวี่หรือไม่ ขอเพียงเอาชนะพวกเจี่ยงเส่าอวี่ที่นี่ และไล่พวกเขาออกไปจากสนามต่อสู้ เช่นนั้นต่อให้กำลังเสริมพวกนี้มาถึงแล้ว พวกเขาก็มาโดยที่ไม่มีวันหวนกลับ
ทุกคนล้วนรู้เรื่องนี้ดี รวมถึงเจี่ยงเส่าอวี่ด้วย เขาย่อมไม่มีทางยอมพ่ายแพ้ในช่วงเวลาที่มีความหวังว่าจะหลุดพ้นจากสถานการณ์วิกฤติได้ ดังนั้นเขาเลยตะโกนเสียงดังว่า “ต้านรับไว้ เดี๋ยวกำลังเสริมก็มาถึงแล้ว ยืนหยัดจนถึงที่สุด ชัยชนะก็จะเป็นของพวกเรา เกียรติยศก็จ
