คิดว่าในฐานที่มั่นของโรงเรียนทหารชายที่สองมีกำลังรบป้องกันเกินห้าชั้น รวมถึงเจี่ยงเส่าอวี่นั่งรักษาการณ์อยู่ในนั้นด้วยตัวเองแล้ว ในใจเขาก็ยิ่งเดือดดาลขึ้นมา
มีแค่โรงเรียนทหารชายที่สองเท่านั้นที่สำคัญหรือไง? ฐานที่มั่นของโรงเรียนพันธมิตรอย่างพวกเขาก็เป็นลูกเลี้ยงที่จะโยนทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้? ผู้บัญชาการคิดด้วยความคับแค้นใจ ถ้าเกิดตอนนี้มีหน่วยรบแทรกซึมเข้ามา ต่อให้มีแค่หน่วยรบสิบสองคน สำหรับโรงเรียนเจี้ยนเฉียวอย่างพวกเขาแล้วก็เป็นการโจมตีทำลายล้างเหมือนกัน ความสามารถของโรงเรียนพวกเขาไม่แข็งแกร่ง ไม่ง่ายเลยกว่าจะรวบรวมหน่วยรบผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษสิบสองคนขึ้นมาได้ และก็โดนเจี่ยงเส่าอวี่ลากไปแล้ว เหลือเพียงขุนพลอ่อนแลสองทีมในปัจจุบัน…ซึ่งแต่ละหน่วยรบมีผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษสี่คนเท่านั้น คนอื่นๆ ล้วนเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับสูง
ผู้บัญชาการยิ่งมองก็ยิ่งปวดใจ เขาเชื่อว่ายกเว้นแต่ไม่มีหน่วยรบศัตรูลักลอบเข้ามาแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเขาไม่มีความสามารถตอบโต้กลับเลย หน่วยรบจู่โจมเหล่านั้นล้วนเป็นพวกคนที่โหดร้ายป่าเถื่อน
ช่วงเวลากลางวันผ่านพ้นไปท่ามกลางความกังวลและโกรธเกรี้ยวของผู้บัญชาการเช่นนี้ เมื่อเห็นค่ำคืนย่างก
