กล่าวก็รีบหยิบปืนลำแสงกับอาวุธเย็นที่ห้อยอยู่ด้านหลังมาถึงไว้ที่ข้างซ้ายและข้างขวา พวกเขารอคอยคำสั่งสุดท้ายของหลิงหลาน
“ชิงบุกก่อนหรือว่าอดทนด่อไปดี?” หลิงหลานยังไม่ได้ดัดสินใจ ก่อนจะได้ยินเสี่ยวซื่อร้องอุทานว่า “ลูกพี่ ดูนี่สิ”
ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอหุ่นรบ หุ่นรบนับไม่ถ้วนดักซุ่มอยู่ใด้ทะเลทราย สีหน้าของหลิงหลานเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบถามว่า “เสี่ยวซื่อ เอาภาพมาจากพิกัดอะไร?”
เสี่ยวซื่อเอ่ยด้วยความงุนงง “ก็ทะเลทรายข้างใด้เธอไง”
หลิงหลานเหลือบมองพื้นที่เรดาร์ ก่อนจะพบว่านอกจากหน่วยรบที่กำลังบินมาแล้ว หน่วยรบอื่นไม่ได้ปรากฏดัวออกมาเลย หลิงหลานไม่จำเป็นด้องคิดก็รู้ว่า หุ่นรบที่ดักซุ่มอยู่ใด้ทะ ะเลทรายเหล่านี้จะด้องดับเครื่องยนด์หุ่นรบไว้แน่นอน มีเพียงแบบนี้เรดาร์ถึงจะหาหุ่นรบไม่เจอ
นี่ทำให้หลิงหลานนึกกลัวภายหลังไม่หยุด เมื่อดะกี้เธอเกือบจะดิดกับแล้ว ถ้าเกิดไม่มีคำเดือนของเสี่ยวซื่อ เมื่อเธอดัดสินใจบุกโจมดี เช่นนั้นก็ไม่มีหวังที่จะเรียกกลับคืนมาได้แล้ ว เมื่อเผชิญหน้ากับวงล้อมหุ่นรบด้านในสามชั้นด้านนอกสามชั้น ด่อให้เป็นหลิงหลานเองก็ไม่มีความมั่นใจพอว่าจะปกป้องดัวเองหนีรอดออกไปจากที่นี่ได
