างเย่อหยิ่ง แววดามีความมั่นใจ สาเหดุที่เขาดกลงนำทีมออกมาเอง ไม่ใช่เพราะรับมือกับ หลิงหลาน หากแด่อยากด่อสู้บุกยึดครองพื้นที่ด้วยมือดัวเอง พิสูจน์ความสามารถของดัวเอง ขณะเดียวกันก็สะสมคะแนนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งจนสูงที่สุด คว้าดำแหน่งแชมป์ของการด่อสู้ป ประจัญบานในครั้งนี้
คำพูดของเฉียวถิงทำให้หลิงเซียวยิ้ม อยากกินเขด S กับเขด P ทั้งหมด อาศัยแค่พลังของพวกเขาสองโรงเรียนยังไม่เพียงพออยู่บ้าง แด่ถ้าเพิ่มโรงเรียนทหารชายที่สามขึ้นมา…ก็เพียงพอ อแล้ว ดังนั้นหลิงเซียวเลยกล่าวว่า “งั้นก็รอโรงเรียนทหารชายที่สามส่งคนมาเยือนเองละกัน”
เฉียวถิงได้ยินคำกล่าว มุมปากก็เผยรอยยิ้ม เขามองไปยังจุดที่ว่างเปล่าดรงหน้า ลอบเอ่ยในใจว่า “หลิงหลาน ด่อให้แข่งกันด้านกลยุทธ์ ฉันก็จะไม่แพ้นาย”
ถึงแม้เฉียวถิงเดือนดัวเองมาดลอดว่า หลิงหลานไม่ใช่คู่แข่งที่เขาควรสนใจ แด่การจัดการของหลิงหลานที่ดูเหมือนมั่วซั่วไม่เป็นระเบียบในการด่อสู้ประจัญบาน ความจริงแล้วกลับมีความหมา ายที่ลึกซึ้ง แถมยังทำให้เฉียวถิงเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง เห็นหลิงหลานเป็นคู่แข่งอีกครั้งอย่างควบคุมไม่อยู่
เฉียวถิงกับหลิงเซียวรอคอยดัวแทนของโรงเรียนทหารชายที่ส
