ถไหม้ขึ้นมาได้ อากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงแบบนี้ไม่เหมาะกับรักษาคนป่วยจริงๆ
“ยืดเวลารักษาแล้วจะเกิดผลตกค้างอะไรที่ไม่สามารถชดเชยได้ต่อร่างกายของหลี่หลานเฟิงหรือเปล่า?” หลิงหลานมองหลี่หลานเฟิงอย่างจริงจัง เธอต้องถามเรื่องนี้ให้ชัดเจน
“ไม่มีแน่นอน” หลี่ซื่ออวี๋ตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยว
หลิงหลานได้รับคำตอบที่เธอต้องการแล้วก็ให้หลี่ซื่ออวี๋พันผ้าพันแผลตรงที่หลี่หลานเฟิงบาดเจ็บ ความเร็วของหลี่ซื่ออวี๋ไวมาก ไม่กี่นาทีก็พันผ้าพันแผลทั่วทั้งตัวหลี่หลานเฟิงจนเสร็จ
เมื่อเห็นว่ารักษาเสร็จแล้ว หลิงหลานก็เดินเข้ามาอุ้มหลี่หลานเฟิงที่ตอนนี้ตกอยู่ในสภาพหลับลึกขึ้น เธอมองไปยังหลี่ซื่ออวี๋ที่ตอนนี้กำลังจัดกล่องยา จากนั้นก็ครุ่นคิดสักพักแล้วกล่าวว่า “นายกับหลี่หลานเฟิงขับหุ่นรบแบบผสม งั้นนายก็มาขับหุ่นรบระดับพิเศษของหลี่หลานเฟิงละกัน”
คำพูดนี้ทำให้หลี่ซื่ออวี๋ตะลึงงัน เขาเงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วมองไปที่หลิงหลาน เขามองเห็นสีหน้าของหลิงหลานไม่ชัดเนื่องจากย้อนแสง รู้สึกได้เพียงแววาตาคมกริบของหลิงหลานที่กำลังจ้องมองเขา ทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างหนัก
————————
