ชั้นยอดสองคนก็ถึงขีดจำกัดแล้ว หลี่หลานเฟิงยิ่งลากร่างกายพังๆ เข้าปต่อสู้พัวพันคู่ต่อสู้สองคนอย่างสุดชีวิต คนอื่นๆ ในทีมก็ต่อสู้พัวพันกับคู่ต่อสู้ของตัวเองความสุดกำลัง… .ถ้าเกิดมีศัตรูเพิ่มขึ้นมาอีกคนจะต้องกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่บดทำลายทีมของพวกเขาอย่างแน่นอน
“ฉันจะต้องพาพวกลูกทีมเดินไปสู่อนาคต สร้างความสำเร็จและเกียรติยศนับไม่ถ้วน ฉันไม่อนุญาตให้เกิดการพ่ายแพ้ได้ รุ่นพี่หลี่ นายรู้ไหมว่ารสชาติของความพ่ายแพ้ในสนามรบเป็นยังไง? ? มันคือความตาย! นั่นเป็นบทสรุปที่พวกเราไม่อาจยอมรับได้!”
ทันใดนั้นหลี่ซื่ออวี๋ก็นึกถึงครั้งหนึ่งที่หลิงหลานทารุณพวกลูกทีมอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะเอาชีวิตพวกเขาไปครึ่งหนึ่ง ตอนทีเขากลับมาจากการปฐมพยาบาลก็ไปหาหลิงหลานเพื่อโต้แย้ง หลิงหลานก็เคยเอ่ยคำพูดเหล่านั้นกับเขาว่า
“ตอนนี้ฉันโหดเหี้ยมกับพวกเขาสักหน่อย อนาคตพวกเขาก็จะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีก!” แววตาของหลิงหลาน
