ของโรงเรียนทหารชายที่สามเป็นการดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย หัวหน้าทีมโรงเรียนทหารชายที่สามก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษชั้นยอด เขาชูดาบยักษ์ในมือขึ้นมา หมุนวนทีหนึ่งก็ทำให้หุ่นรบสองตัวที่ขวางหน้าพวกเขาไว้จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงคมดาบของเขา และเขาก็ฉวยโอกาสในช่วงเวลาที่ฝ่ายตรงข้ามถอยนั้น ขับหุ่นรบฝ่าวงล้อมออกไป
หุ่นรบสามตัวที่มีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็วที่สุดตามหลังเขา พุ่งออกจากวงล้อมตามหัวหน้าทีมของพวกเขา แต่ว่าโชคจำกัดเพียงแค่พวกเขาสี่คนเท่านั้น คนที่เหลือยังคงโดนหน่วยรบพันธมิตรที่ได้สติกลับมาขัดขวางไว้
ลำแสงพุ่งไปมาวุ่นวายในสถานที่เกิดเหตุทันที หุ่นรบกวัดแกว่งอาวุธกันอุตลุด อาวุธเย็นกระแทกกันอย่างรุนแรง บางคนพยายามค้นหาโอกาสหลบหนีอันน้อยนิดสายนั้น บางคนกลับอยู่ต่อไปโดยที่ตัดความหวังทิ้งอย่างไร้ความปรานีแล้ว พวกเขาต่อสู้เพื่อความเชื่อมั่นและเกียรติยศ ไม่สามารถถอยหนีและก็จะถอยหนีไม่ได้เช่นกัน ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ การต่อสู้จึงเปลี่ยนเป็นป่าเถื่อนรุนแรงขึ้นมา
ไม่นาน หุ่นรบก็ร่วงลงพื้นไปทีละตัว พวกเขาเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบที่พ่ายแพ้ถูกขับไล่ออกจากการต่อสู้ประจัญบาน ท้ายที่สุด หุ่นรบที่ถูกทิ้งไว้ยี่สิบตั
