สุดก็คือเฉียวถิงที่เพิ่งจากไป
สีหน้าของหัวหน้าทีมเปลี่ยนไปยกใหญ่ “นายจะมาซ้ำเติมเรอะ?”
เฉียวถิงมองเขาอย่างเฉยชาแวบหนึ่ง “ฉันกับนายมีความขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์หรือไง?”
แววตาของหัวหน้าทีมเปล่งประกาย “ไม่มีอยู่แล้ว ถ้าเกิดหัวหน้าทีมเฉียวยอมเมตตา ฉันจะรายงานเรื่องนี้ให้กับผู้บัญชาการ บางทีพวกเราอาจจะมีโอกาสได้ร่วมมือกัน”
“ร่วมมือ?” เฉียวถิงหัวเราะหยัน “จะไว้ใจคนที่เชี่ยวชาญวางแผนชั่วร้ายได้เหรอ?”
หัวหน้าทีมทำสีหน้าเคร่งเครียด เอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ว่า “ฉันจะให้คำอธิบายเรื่องนี้กับหัวหน้าเฉียวแน่นอน” ถ้าเกิดเขารู้ว่าใครเป็นคนใส่ร้ายโรงเรียนทหารชายที่สามของพวกเขา เขาจะต้องสังหารมันแน่นอน
เฉียวถิงพลันโบกมือทีหนึ่ง บรรดาลูกทีมที่เดิมทีขวางอยู่ด้านหน้าพวกเขาพุ่งออกไปทำให้เกิดเป็นเส้นทางสายหนึ่ง
หัวหน้าทีมประสานมือคารวะให้เฉียวถิงด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนจะพาพวกลูกทีมพุ่งออกจากเส้นทางสายนั้นอย่างรวดเร็ว
“ปล่อยพวกเขาแบบนี้เหรอ?” หลังจากที่ได้ลิ้มรสชาติความสวยงามของการลอบโจมตี รองหัวหน้าทีมก็มองหุ่นรบสี่ตัวที่กำลังจะหายไปตัวนั้นด้วยความไม่เต็มใจ น่าเสียดายจริงๆ ที่ไม่ได้จัดการพวกเขา
“ปล่อยพวกเขากลับไป บางทีอาจ
