น้าโจว นายว่าหลิงหลานเป็นเผด็จการแข็งกร้าวหรือเปล่า?”
รองหัวหน้าโจวอึ้งไป ไม่รู้ว่าจู่ๆ เฉียวถิงถามถึงหลิงหลานทำไม แต่เขายังคงขบคิดอย่างจริงจังถึงค่อยตอบว่า “ผู้บัญชาการหลิงเย็นชามาก ฉันจำสายตาเย็นชาที่เขามองเข้ามาได้ ความรู สึกนั้นเหมือนกับถูกมีดเย็นเฉียบแทงทะลุผิวหนัง ทั้งเย็นทั้งทรมาน แรงกดดันมาก มีออร่าที่ให้ความรู้สึกเหมือนกับยอมจำนนต่อฉันแล้วจะเจริญ หากต่อต้านฉันคือความตาย เขาเป็นจอม มเผด็จการ” ประโยคสุดท้ายของรองหัวหน้าโจวเอ่ยอย่างหนักแน่นเฉียบขาด
“เผด็จการแข็งกร้าวเหมือนกัน ทำไมเขาถึงสำเร็จ แต่ฉันกลับล้มเหลวล่ะ?” แววตาของเฉียวถิงผุดความสงสัยขึ้นมา พวกเขาเป็นอันดับหนึ่งของชั้นปีเหมือนกัน ควบคุมกลุ่มหุ่นรบที่แข็งแกร่ง เหมือนกัน แต่หลิงหลานทำตามใจชอบได้มากกว่าเขา สามารถทำทุกอย่างได้ตามใจนึก ตรงกันข้ามกับเขา นับตั้งแต่ที่หลิงหลานปรากฏตัวออกมา เขาก็พบเจออุปสรรคไม่หยุด ทำให้เขาจำต้องสงสั
