ันตรายคนเดียวแน่นอน
“อย่าเครียดน่า ถ้าไม่ถึงขั้นปลอดภัยหายห่วง ฉันไม่มีทางทำแบบนี้หรอก” หลิงหลานสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงและความกังวลใจของหลี่หลานเฟิง ก็รีบเอ่ยปากปลอบโยนหลี่หลานเฟิงทันที
อย่างที่คิดไว้เลย ถูกคนอื่นเข้าใจมากเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกัน แค่หลุดออกมานิดเดียว หลี่หลานเฟิงก็จับสังเกตได้แล้ว! หลิงหลานปลื้มใจจากนั้นก็รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง เธอค่อนข้างเชี่ยวชาญการโจมตีคนอื่น ไม่ใช่ปลอบโยนคนอื่น…
คำพูดของหลิงหลานทำให้หลี่หลานเฟิงทอดถอนใจเท่านั้น เขารู้ว่าเมื่อกระต่ายตัดสินใจแล้ว ก็จะไม่เปลี่ยนอีกเป็นอันขาด กอปรกับเขาเป็นยอดฝีมือด้านการต่อสู้มือเปล่าระดับเขตแดน สภาพแวดล้อมส่งผลต่อยอดฝีมือระดับเขตแดนน้อยมาก นอกจากนี้ต่อให้ต่อกรกับผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษ ถึงยอดฝีมือระดับเขตแดนจะเอาชนะไม่ได้ แต่ถ้าคิดจะหลบหนีก็ยังไม่มีปัญหาอะไร อันที่จริงแล้ว ต่อให้เขาอยากคัดค้าน เขาก็ไม่มีเหตุผลที่มีน้ำหนักพอมาคัดค้านการตัดสินใจของหลิงหลานได้
ทั้งเจ็ดคนมาถึงมุมหนึ่งของเขต P ซึ่งอยู่ใกล้กับเขต S อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นหลิงหลานก็หยุดหุ่นรบ “รีบหาที่ซ่อนเร็ว ดับเครื่องยนต์ ถ้าฉันไม่ขยับ ไม่ว่าใครก็ห้ามขยับ”
กล่าวจบ
