ฝงไปด้วยความอำมหิตอย่างหาใดเปรียบ ถ้าเกิดพวกเขาพ่ายแพ้ในการต่อสู้ประจัญบานเพราะเหตุนี้ขึ้นมา เขาจะต้องให้หลิงหลานจ่ายค่าตอบแทนที่มากพอแน่นอน แล้วล้างความอัปยศในวันนี้
เมื่อเห็นหานอวี้เข้าใจบทบาทของตัวเองในที่สุด หลิงหลานถึงค่อยเอ่ยปากพูดอย่างเย็นชาว่า “หานอวี้ ครั้งนี้ เพราะว่าเป็นครั้งแรก ฉันให้อภัยกับพฤติกรรมฝ่าฝืนกฎของนาย! แต่จำไว ว้นะว่า นี่เป็นครั้งสุดท้าย!”
หานอวี้ส่งเสียงงึมงำกัดฟันกรอด ทุกคนได้สติกลับมา นับตั้งแต่ที่ทุกคนยอมรับหลิงหลานเป็นผู้บัญชาการแล้ว หลิงหลานก็คือผู้บัญชาการ ต่อให้อยู่ในโรงเรียนทหาร แต่การซักถามผู้บัญ ญชาการก็คือว่าเป็นเรื่องใหญ่ หลิงหลานมีสิทธิ์จัดการหานอวี้ที่ไม่เคารพ และขับไล่ออกไปจากการต่อสู้ประจัญบานก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้
แววตาของเฉียวถิงหดลงฉับพลัน เขาไม่คาดคิดว่า หลังจากที่หลิงหลานรับตำแหน่งผู้บัญชาการแล้วจะแข็งกร้าวขนาดนี้ แตกต่างจากตอนที่พูดคุยปรึกษากันก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง ใช้หานอวี
