อ่ยด้วยใบหน้าเสียใจ
หลี่หลานเฟิงไม่ได้ตอบ หากแต่มองไปทางหานจี้จวิน บ่งบอกว่าให้หานจี้จวินมาตอบ หานจี้จวินก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาเอ่ยปากอธิบายว่า “ก็ไม่ใช่ว่ากังวลมากเกินไป พวกเราแค่บอกว่าลูกพี หลานไม่มีทางทุ่มสุดตัวทารุณคู่ต่อสู้ตั้งแต่แรก แต่ไม่ได้บอกว่าลูกพี่หลานจะไม่ทารุณคู่ต่อสู้สักหน่อย”
“หา?” สมองของฉีหลงแล่นวาบ เข้าใจทันที “พวกนายว่า ลูกพี่อาจจะทารุณคู่ต่อสู้ในตอนสุดท้าย แล้วคว้าชัยชนะเหรอ?”
“ใช่” หานจี้จวินพยักหน้าอย่างแน่วแน่
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเรามาเดิมพันกันว่าลูกพี่หลานจะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ภายในกี่กระบวนท่า” เซี่ยอี๋เอ่ยปากพลางยิ้มระรื่น
“เดิมพันยังไง?” ฉีหลงคล้ายกับสนใจเรื่องนี้มาก
“ภายในสิบกระบวนท่า สิบเท่า ภายในยี่สิบกระบวนท่า ห้าเท่า ภายในสามสิบกระบวนท่า สองเท่า ภายในห้าสิบกระบวนท่า หนึ่งเท่า!”
“ไม่มีหลังจากห้าสิบกระบวนท่าเหรอ?” ฉางซินหยวนเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ
ลั่วล่างได้ยินคำถามนี้ก็แค่นหัวเราะทันที “จากความสามารถของลูกพี่หลาน ต่อให้ปิดบังความสามารถยังไง ห้าสิบกระบวนท่าก็เป็นขีดจำกัดแล้ว!” เซี่ยอี๋พยักหน้าโดยพลัน พอเพียงเกี่ยว
