ปละ!” จ้าวจวิ้นแหงนหน้ามองฟ้าหัวเราะเสียง ดังลั่น แววตาเต็มไปด้วยความลำพองใจ เป็นอีกครั้งที่เขาเอาชนะสี่คนได้โดยใช้แค่ค้อน
“แม่ง วันนี้นายโคตรโชคดีบัดซบเกินไปจริงๆ นะ” มู่เส่าอวี่ใช้ไหล่กระแทกจ้าวจวิ้นด้วยความโมโห จ้าวจวิ้นโดนผลักออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว เขากำลัง คิดจะยืนอย่างมั่นคง ทันใดนั้นเข่าทั้งสองข้างพลันอ่อนยวบ ก่อนจะคุกเข่ากระแทกพื้นอย่างหนักหน่วงทันที เขาแยกเขี้ยวด้วยความเจ็บปวด ปากก็ตะโกน ด่าเสียงดัง!
มู่เส่าอวี่กับหานอวี้เห็นดังนั้นก็ชี้นิ้วใส่จ้าวจวิ้นแล้วหัวเราะฮ่าๆ เสียงดัง ร้องตะโกนว่าจ้าวจวิ้นลำพองใจมากเกินไปจนกรรมตามสนองแล้ว
หลิงหลานดีดนิ้วมือข้างขวาที่ห้อยลงต่ำของตัวเอง เหลือบมองเฉียวถิงที่อยู่ด้านข้างด้วยสายตาเย็นชา เฉียวถิงหันหน้าหนีอย่างสงบนิ่ง น่าเสียดาย ยที่หลังหูแดงก่ำเผยอาการกินปูนร้อนท้องของเขา เมื่อตะกี้ไม่ได้มีเพียงหลิงหลานที่ลอบลงมือ กระทั่งเฉียวถิงที่เย่อหยิ่งคนนี้ก็อดรู้สึกอัดอั
