เวลานี้ หลิงเซียวที่นั่งอยู่บนแท่นประธานก็เจอบางสิ่งบางอย่างที่คุ้นเคยจากในวิธีการควบคุมของโจวเชาหลิง มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มคิดถึงออกมา ไม่นึกเลยว่าคู่แข่งที่เป็นปฏิปักษ์กับเขามาโดยตลอดคนนั้นก็มีทายาทเหมือนกัน และยิ่งไม่คาดคิดเลยว่า การแข่งขันของพวกเขาในตอนนั้นจะปรากฏให้เห็นอีกครั้งในยี่สิบกว่าปีให้หลัง
ถึงแม้หลิงหลานกับโจวเชาหลิงจะไม่ได้ต่อสู้กันในความเป็นจริงเหมือนกับพวกเขา แต่หลิงหลานก็กลายเป็นหัวหน้าทีมของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเหมือนกับเขา ส่วนโจวเชาหลิงก็สืบทอดบทบาทของบิดา กลายเป็นหัวหน้าทีมของโรงเรียนทหารชายที่สาม ต่างฝ่ายต่างต่อสู้เพื่อเกียรติยศของโรงเรียนตัวเอง!
“ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมทีมของหลานเอ๋อร์จะลำบากนิดหน่อยแล้ว” หลิงเซียวลอบเอ่ย
หลิงเซียวรู้ดีว่า ต่อให้ผู้ควบคุมหุ่นรบใช้ทักษะระดับสูงที่แพรวพราวมากแค่ไหน ก็ให้แรงกดดันแก่คู่ต่อสู้ได้ไม่เท่ากับผู้ควบคุมหุ่นรบที่เคลื่อนไหวเรียบง่ายทุกท่าแต่ว่าแม่นยำจนไร้ที่ติ ไม่ว่าจะเป็นโจวหยวนชิงหรือว่าโจวเชาหลิงล้วนเป็นคนที่มีสไตล์การควบคุมเช่นนี้ ตอนนั้นโจวหยวนชิงก็นำปัญหายุ่งยากมาให้หลิงเซียวไม่น้อยจริงๆ จนกระทั่งถึงตอนนี้หลิงเซียวก็
