ล้ว จ้าวจวิ้นรู้ดีว่า หากโดนฝ่ายตรงข้ามพัวพันต่อไป เขาจะต้องพ่ายแพ้แล้วจริงๆ
“ทำไงดี? ควรทำไงดีเนี่ย?” สมองของจ้าวจวิ้นสับสนวุ่นวาย เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น การควบคุมหุ่นรบก็มั่นคงหนักแน่นทุกๆ ด้าน ถึงแม้ทักษะที่ใช้เป็นทักษะระดับสูงบางอย่าง แต่ว่าไม่มีทักษะระดับพิเศษหรือไพ่ราชาที่ทำให้ผู้คนตาพร่ารู้สึกอิจฉาเหมือนกับเฉียวถิงและหลินเซียว กระทั่งท่วงท่าของทักษะบางอย่างก็สู้เขาไม่ได้…แต่ว่าทักษะระดับสูงที่ไม่อยู่ในสายตาเหล่านี้ การควบคุมหุ่นรบที่ไม่อยู่ในสายตากลับสามารถทำลายหุ่นรบของเขาไปทีละนิด จนทำให้เขาตกสู่สภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก?
“ทำไมสถานการณ์นี้มันทำให้ฉันรู้สึกคุ้นนิดๆ นะ? จ้าวจวิ้น อย่าร้อนรน ค่อยๆ คิด นายยังเหลือเวลา!” จ้าวจวิ้นรู้สึกมาตลอดว่ามีอะไรบางอย่างพร้อมที่จะผุดขึ้นในสมองเขา แต่เนื่องจากความตึงเครียด ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คว้ามันมาไม่ได้…
‘เคล้ง!’ อาวุธกระทบกันอีกครั้ง บางทีจ้าวจวิ้นอาจจะคิดวอกแวกอยู่ ปฏิกิริยาตอบสนองจึงช้าไปเล็กน้อย ตำแหน่งการกระทบกันของอาวุธเย็นไม่ใช่ตำแหน่งที่เขาออกแรงมากที่สุด หลังจากที่ทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด จ้าวจวิ้นก็ถูกดีดลอยออกไปไกลกว่
