ก่เขาได้นิดหน่อย ถึงอย่างไรตอนนี้จ้าวจวิ้นก็เป็นคนของหลิงเทียน มู่เส่าอวี่ที่อยากได้คำปลอบโยนไม่ได้สังเกตเลยว่าหลิงหลานหน้าซีดเผือดผิดปกติ และก็ทำให้หลิงหลานดูเย็นชามากยิ่งขึ้น
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของมู่เส่าอวี่ หลิงหลานที่เดิมทีหลับตาลงครึ่งหนึ่งก็ลืมตาขึ้นมา เธอเอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “จ้าวจวิ้นยังมีโอกาสอยู่!”
เธอทำสิ่งที่ควรทำไปแล้ว เมล็ดพันธุ์ก็ปลูกแล้ว จะงอกงามได้อย่างราบรื่นเพราะการประลองรอบนี้หรือไม่นั้น ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าจ้าวจวิ้นจะหยั่งรู้ได้บ้างหรือเปล่า
คำพูดของหลิงหลานทำให้มู่เส่าอวี่วางใจลง เขามองไปที่หน้าจอใหญ่อย่างจริงจังต่อ เวลานี้มู่เส่าอวี่ยังไม่สังเกตว่าทำไมหลิงหลานพูดประโยคเดียว เขาก็วางใจได้แล้ว เขายอมรับสถานะของหลิงหลานโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว และได้มอบความเชื่อมั่นของตัวเองให้กับอีกฝ่าย
……
เวลานี้ดวงตาของจ้าวจวิ้นพร่าเบลอเพราะเสียงเหอะที่เย็นชานั้น วินาทีถัดมาเขาก็มาถึงห้องประลองหุ่นรบที่ปิดสนิทแห่งหนึ่ง…
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” จ้าวจวิ้นตะลึงงัน “ฉันกำลังอยู่ในสนามประลองหุ่นรบไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่? อีกอย่าง เสียงเมื่อกี้เหมือนกับลูกพี่หลานเลย”
จ้าวจว
