มืออย่างน้อยอกน้อยใจ เขาพูดมากขนาดนี้ก็เพราะอยากแสดงให้ลูกพี่รู้ว่าของผุพังอย่างออปติคัลคอมพิวเตอร์หุ่นรบไม่อาจเทียบกับร่างปั ญญาที่เฉลียวฉลาดอย่างเขาคนนี้ได้เลย มีเสี่ยวซื่อที่ยอดเยี่ยมอย่างเขาอยู่ ยังต้องการโปรแกรมที่แข็งทื่อนั่นทำไมอีกล่ะ?
เอาเถอะ เสี่ยวซื่อขัดเคืองต่อการตัดสินใจของหลิงหลานอย่างมาก นี่เป็นการกีดกันความสนุกสนานในชีวิตของเขาชัดๆ เลย!
“ผู้ควบคุมหุ่นรบทั่วไปยิงได้แค่ 46 นัด เพิ่มขึ้นมา 9 นัดก็พอใช้แล้ว!” หลิงหลานย่อมไม่รู้ความคิดในใจของเสี่ยวซื่อ หลังจากที่เธอรู้ว่าปืนยาวลำแสงของตัวเองสามารถยิงได้ม มากกว่าคนอื่นเก้านัด เธอก็มีแผนการในสมองทันที
สถานการณ์บนสนามไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยังคงเป็นหลิงหลานที่ยิงสกัดคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง ส่วนจูจิ่งก็หลบหลีกอย่างตั้งอกตั้งใจ…
“ยิงไปกี่นัดแล้ว?” ผู้ควบคุมหุ่นรบชั้นยอดจำนวนไม่น้อยสังเกตเห็นเป้าหมายของจูจิ่งแล้ว พวกเขายังคงคำนวณการยิงของหลิงหลาน และก็รู้ว่าเมื่อพลังงานปืนยาวลำแสงของหลิงหลาน