กับหลิงหลานรู้ดีแก่ใจว่า คู่แข่งที่จัดการง่ายมากที่สุดในหมู่พวกเขาสามคนก็คือมู่เส่าอวี่ ถ้าเกิดพวกเขาสอง งคนขัดแย้งกันจริงๆ ย่อมเสียหายด้วยกันทั้งสองฝ่าย เช่นนั้นก็จะปล่อยให้มู่เส่าอวี่ได้ผลประโยชน์
ทั้งสองคนต่างเป็นคนฉลาด ย่อมไม่มีทางให้โอกาสมู่เส่าอวี่เป็นคนตกปลาได้ผลประโยชน์ไปแน่นอน ขณะที่พวกเขาสองคนสบตากัน ก็ตกลงจับมือร่วมกันหลอกล่อมู่เส่าอวี่
ทั้งคู่เก็บสายตาเหยียดหยามกลับมา แล้วสบตากันเองอีกครั้งเพื่อทำการต่อสู้ตัดสินระหว่างพวกเขาสองคน
เฉียวถิงกับหลิงหลานไม่สนใจเขาเลย มู่เส่าอวี่ที่รู้ว่าไม่อาจเปลี่ยนแปลงบทสรุปได้แล้วก็ไปนั่งยองๆ อย่างโศกเศร้าที่สักมุมหนึ่งของด้านหลังเวที ปลอบโยนจิตใจดวงน้อยๆ ที่ได้ร รับบาดเจ็บของตัวเอง เขาลอบกัดผ้าเช็ดหน้า นิ้วจิ้มพื้นอย่างแค้นเคือง ‘ชั่วร้ายๆ พวกเขาชั่วร้ายกันทั้งคู่เลย….’
ศึกตัดสินระหว่างหลิงหลานกับเฉียวถิงดำเนินไปอย่างตึงเครียด พวกเขาออกมือพร้อมกัน และก็เป็นค้อนเหมือนกัน…
หลิงหลานเงยหน้าเอ่ยว่า “รุ่นพี่เฉียวควรจะออกกระดาษนะ!”
เฉียวถิงเลิ
