ยิงปืนที่เขาเตรียมตัวไว้นานแล้วออกมา
‘ตูม’ ลำแสงเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งใส่คู่ต่อสู้ หุ่นรบของถงหลี่หลบหลีกอย่างสุดกำลัง แต่ยังคงปล่อยให้ลำแสงสายนี้มาถึง…ทว่าไม่นานอีกฝ่ายก็สลัดหลุดแล้ว โล่แสงของหุ่นรบผลาญพลังงานไปไม่น้อย ดูมื ดหม่นไร้แสง
“อย่างที่คิดไว้เลย เฉียวถิงคิดจะลอกวิธีการโจมตีของนายหมดเลย ต่อไปน่าจะเป็นการยิงจุดตายตัวขณะเคลื่อนที่ของลูกพี่หลานแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะทำสำเร็จไหม” จ้าวจวิ้นมีสีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย ไม่ว่า าการยิงขณะเคลื่อนที่ของเฉียวถิงจะสำเร็จหรือไม่ การกระทำของเขาเรียกได้ว่าเป็นการยั่วยุ
“การโจมตีนี้…เฉียวถิงยั้งมือแล้ว” สิ่งที่หลิงหลานเห็นแตกต่างจากคนอื่น ดวงตาทั้งสองข้างของเธอบอกตัวเองว่า เฉียวถึงไม่ได้ทุ่มสุดกำลัง บางทีเฉียวถิงไม่อยากจบการประลองแบบนี้ ก็เหมือนกับที่จ จ้าวจวิ้นกล่าวไว้ เขาแค่อยากลองการยิงจุดตายตัวขณะเคลื่อนที่ของเธอ
หลิงหลานกล่าวจบก็จ้องมองหน้าจอขนาดใหญ่อย่า