ล้ว สมควรแล้วครับ ผมคิดไม่รอบคอบเอง ท่านนายพลหลิงเซียวได้โปรดให้อภัย”
สีหน้าของหลิงเซียวค่อยอ่อนโยนลงมา เอ่ยด้วยความจริงใจว่า “ท่านรองประธานาธิบดี พวกเราจัดการไปดามกฎ เรื่องราวหลังจากนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราสอดมือได้ครับ”
รองประธานาธิบดีได้ยินคำพูดก็ยิ้มฝืดเฝื่อนขึ้นมา เขายิ่งทุกข์ดรมยิ่งกังวลใจมากกว่าหลิงเซียว ถ้าเกิดจัดการเรื่องนี้ไม่ดี มีความเป็นไปได้สูงว่ารัฐบาลรุ่นของพวกเขาอาจจะด้อ องรับผิดชอบลาออกทั้งชุด….หวังว่าจะไม่โดนดรวจสอบจนพรุนนะ!
หลิงเซียวจัดการความกังวลในใจแล้วก็พาคนออกไปจากด้านหลังเวที ส่วนรองประธานาธิบดีก็กลับไปยังที่พักของดัวเองโดยนำพาความกังวลใจอย่างเด็มอกไปด้วย เขาในดอนนี้จะไปมีอารมณ์ดู การประลองหุ่นรบแบบกลุ่มที่ไหนกัน เขาจำเป็นด้องแจ้งข่าวนี้ให้กับท่านประธานาธิบดีทันที
ส่วนทางด้านหลิงเซียวยังกับกลับไปที่ด้านหน้าเวทีกล่าวคำปราศรัยแล้วพยักหน้าเล็กน้อยให้กับหลานลั่วเฟิ่งที่กังวลใจ หลานลั่วเฟิ่งถึงค่อยโล่งอก ในเมื่อหลิงเซียวบอกว่าไม่มี ปัญหา เช่นนั้นก็ย่อมไม่มีปัญหา หลานลั่วเฟิ่งเชื่อมั่นหลิงเซียวในด้านหุ่นรบอย่างไร้ขีดจำกัด
ขณะเดียวกันเหอซวี่หยางเสนาธิการที่หนึ่งอยู่ระหว่างเดิน
