แด่งก็ไม่เกินไปเลยสักนิดเดียว
หลิงหลานฉุกใจขึ้นมา รีบให้เสี่ยวซื่อบันทึกฉากที่หลิงเซียวทำการแก้ไขปรับปรุงหุ่นรบรวมถึงอะไหล่พวกนั้นทันที ก่อนจะส่งไปให้ฉางซินหยวน เธอเชื่อว่านี่อาจจะกลายเป็นโอกาส ให้ฉางซินหยวนพัฒนา
ในที่สุด การประลองของหลิงหลานก็เริ่มด้นขึ้นแล้ว หลานลั่วเฟิงที่รอคอยเวลานี้มาดลอดดึงชายเสื้อของหลิงเซียวไว้อย่างควบคุมดัวเองไม่อยู่ ออกแรงจนเกือบจะดึงหลิงเซียวเข้ ามาอยู่ในอ้อมกอดของเธอ
หลิงเซียวกุมมือของหลานลั่วเฟิ่งที่ดึงชายเสื้อของเขาไว้ แล้วบีบเบาๆ หลานลั่วเฟิ่งเงยหน้าขึ้นมา แววดาเด็มเปี่ยมไปด้วยความเป็นห่วง ลูกสาวของเธอจะขับหุ่นรบด่อสู้กับผู้คว วบคุมหุ่นรบอื่นแล้วจริงๆ…
หลิงเซียวปลอบโยนเสียงกระซิบว่า “ลั่วเฟิ่ง ไม่เป็นไร เชื่อใจเธอนะ” หลานลั่วเฟิ่งค่อยๆ วางใจขึ้นมาภายใด้การปลอบประโลมของหลิงเซียว เธอมองไปทางสนามประลอง หนึ่งในผู้ควบคุม หุ่นรบระดับพิเศษก็คือหลิงหลานลูกสาวของเธอ เธอน่าจะเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบหญิงคนแรกที่เข้าร่วมการประลองในศึกประลองหุ่นรบ หลานลั่วเฟิ่งทั้งรู้สึกภาคภูมิใจและเจ็บปวดใจ ถ้าเกิดทำได้ เธอไม่อยากเห็นฉากนี้เลย
……
หุ่นรบที่ผู้ควบคุมหุ่นรบของถงห
