หลานลั่วเฟิ่งคิดถึงตรงนี้ก็อดโกรธเคืองหลิงเซียวที่อยู่ข้างกายอีกครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะ ะไอ้คนบัดซบนี่ทำตามใจชอบเองละก็ เธอจะแยกจากลูกสาวของเธออีกได้อย่างไร? กระทั่งเจอหน้ากันยังต้องแอบๆ เลย …คิดแล้วก็โมโห เธอยื่นมืออีกข้างออกมาโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว จากนั้นก็บิดเอวสามีตัวเองอย่างรุนแรง 360 อ องศา นี่ดูเหมือนกับยังไม่หายโกรธ หลานลั่วเฟิ่งเลยหยิกแรงๆ อีกหลายที
หลิงเซียวที่กำลังพูดคุยกับแขกกิตติมศักดิ์ข้างๆ ขอบตาพลันกระตุก จากนั้นก็ฝืนอดทนพลางรักษารอยยิ้มอ่อนโยนสนิท ทสนมไว้ หลังจากที่คุยกับอีกฝ่ายจบแล้วถึงค่อยหันหน้ามาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะกุมมือหยกที่กำลังต่อสู้กั บเนื้อนุ่มๆ ตรงเอวเขาอย่างแผ่วเบา เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มว่า “ลั่วเฟิ่ง? เป็นอะไรไปเหรอ?”
หลานลั่วเฟิ่งมองเขาตาขวางและขยับปาก หลิงเซียวอ่านคำว่า ‘ลูกสาว’ สองคำออกจากในรูปปากของหลานลั่วเฟิ่ง เขา ารู้ว่าภรรยาของเขาจะต้องคิดถึงเรื่องโง่เง่าที่เขาทำลงไปแน่เลย รอยยิ้มของเขาจึงเริ่มจืดเจื่อนขึ้นมาทันใด ข ขยี้จมูกตัวเองด้วยความจนปัญญา ไม่เอ่ยอะไรต่ออีก
เขายังจะพูดอะไรได้อีกล่ะ? หลานลั่วเฟิ่งกล่าวโทษก็ไ
