ถิงเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาพลันเปลี่ยนวิธ ธีการยิง มือที่เดิมทีเหนี่ยวไกปืนยาวๆ เริ่มเว้นระยะเป็นช่วงๆ ขึ้นมา
ตอนนี้เอง ลำแสงไม่ได้ปรากฏเป็นรัศมีแสงสายหนึ่งอีกแล้ว หากแต่เป็นกระสุนลำแสงทีละกลุ่ม ความเร็วนิ้วมือของเฉี ยวถิงไปถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน ผลาญพลังงานในปืนพกลำแสงจนหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่กี่วินาที ทว่าผลลัพธ์น่าทึ่งสุด ดขีด ตาข่ายกระสุนลำแสงขนาดมหึมาพลันปรากฏตัวขึ้นที่กลางอากาศ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ทางซ้ายและทางขวา ในทิศทางท ที่แตกต่างกัน ซึ่งความเร็วแทบจะเท่ากัน ครอบคลุมหลินเซียวเอาไว้ เขาไม่ให้หลินเซียวมีพื้นที่หลบ ถ้าหลินเซียวไม่ ถอยหนี ก็ต้องอาศัยโล่แสงของตัวหุ่นรบฝืนรับการโจมตีเหล่านี้ไว้
ไม่ ควรพูดว่าเป้าหมายของเฉียวถิงก็คืออยากให้หลินเซียวฝืนรับการโจมตีชุดนี้ไว้ เนื่องจากเฉียวถิงรู้ดีว่า ห หลินเซียวตัดสินใจไม่เลือกถอยหนี เขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
เป็นอย่างที่คิดไว้เลย หลินเซียวเปิดใช้พลังงานโล่แสงฉับพลัน หุ่นรบพุ่งเข้าไปในห่ากระสุนลำแสง จากนั้นก็ได้ย ยินเสียงโจมตีโดนตัวดังเปรี้ยงๆๆ รัศมีโล่แสงที่เดิมทีเจิดจ้าพลันมืดลง…
โล่แสงต้องการระยะเวลาหนึ่งวินาทีในการเติมพลังงานหลังจากที่
