ในขณะที่ดาบแสงของเจี่ยงเส่าอวี่ตวัดไปที่ห้องคนขับของจ้าวจวิ้นอีกครั้ง แขนของเขาพลันกระตุกขึ้นไปด้านบน ภายใน นห้องคนขับ จ้าวจวิ้นแผดเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ชางฉยงวาดออกไปเป็นครึ่งวงกลมส่องประกายแสงสีดำออกมาแวบหนึ่ง ง ตัวดาบตวัดขึ้นจากส่วนขาของอีกฝ่ายไปยังห้องคนขับ…
“อ้า…” จ้าวจวิ้นไม่ได้หลบหลีก หากแต่เลือกวิธีการบาดเจ็บด้วยกันทั้งสองฝ่ายทำให้ทุกคนในสนามร้องตกใจขึ้นมา ผ ผู้ชมผู้หญิงบางคนที่ขี้กลัวถึงขนาดกลัวจนใช้มือปิดหน้าทันที ปิดดวงตาสองข้างของตัวเองไว้ ไม่กล้ามองโศกนาฎกรร รมที่จะเกิดขึ้น
หลิงหลานที่เดิมทีกังวลใจมากเห็นฉากนี้เข้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างยิ่งยวด เธอลุกขึ้นมาฉับพลัน เวลานี้เธอทั้ง งโมโหทั้งตกใจอย่างมาก คิดมาตลอดว่าจ้าวจวิ้นเป็นคนใจเย็นและรู้เวล่ำเวลา บวกกับประสบการณ์ประลองหุ่นรบมาสี ปี เขาไม่มีทางเกิดการตัดสินใจผิดพลาดอะไร ไม่นึกเลยว่าเขาก็มีช่วงเวลาที่ไร้เหตุผลเช่นกัน ถึงกับไม่สนใจความปลอ อดภัยของชีวิตตัวเอง…
ในช่วงเวลาความเป็นความตายนี้เอง จู่ๆ ก็มีหุ่นรบตัวหนึ่งร่อนลงมาจากฟากฟ้า มันปรากฏตัวขึ้นเหนือศีรษะของหุ่นร รบทั้งสองตัวในชั่วพริบตา และกดพวกเขาที่กำลังจะบาดเจ็บด้วยกันทั้
