ศึกษาที่หนึ่งฮึกเหิมไม่หยุด แววตาเต็มเปี่ยมด้วยความเคารพนับถือที่มีต่อหลิน เซียว กระทั่งลั่วเฉาที่ขี้อายมาโดยตลอดก็มองหลินเซียวด้วยความซาบซึ้งใจแวบหนึ่งเช่นกัน
มุมปากของหลิงหลานโค้งขึ้น ไม่ได้ชะงักฝีเท้า เดินเฉียดผ่านคนของโรงเรียนทหารสหศึกษาที่หนึ่งเช่นนี้เอง ทว่า ภายในห้วงจิตใจ หลิงหลานกลับสั่งเสี่ยวซื่อให้ช่วยส่งข้อความไปให้ลั่วเฉา
ทันใดนั้นลั่วเฉารู้สึกว่าข้อมือสั่นไหว เธอยกมือขึ้นมาดูก่อนจะพบว่ามีแจ้งเตือนข้อความ เมื่อเธอเปิดอ่านดู ใบ บหน้าก็เปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อ มุมปากเผยรอยยิ้มหวานที่เขินอายออกมา
“น้องลั่วเฉา เธอมีรุ่นพี่ที่ดีนะ!” บนข้อความเขียนแค่ประโยคสั้นๆ ง่ายๆ นี้ ทว่าคนส่งกลับเป็นหลิงหลาน
ไม่นึกเลยว่า ลูกพี่หลานที่เย็นชาเรียบนิ่งมาโดยตลอดจะห่วงใยเธอขนาดนี้! หัวใจของลั่วเฉาเริ่มเต้นกระหน่ำขึ้น มา อดครุ่นคิดอย่างขัดเขินไม่ได้ว่า ในที่สุดการแอบหลงรักมานานหลายปีของเธอจะมีการตอบรับแล้ว?
……
ตอนบ่าย การประลองดำเนินต่อไป ซึ่งการประลองที่ดำเนินก่อนคือการประลองระหว่างอันดับสามและอันดับสี่ จ้าวจวิ้นกับ บเจี่ยงเส่าอวี่ต่างขับหุ่นรบของตัวเองขึ้นไปบนสนามประลองหุ่นรบ
เจี่ยงเส่าอวี่ยังไม่ได้กลับมาเป็
