นะ บางทีคู่ต่อสู้ของนายอาจจะเป็นเขา”
จ้าวจวิ้นได้ยินคำกล่าวก็อึ้งไป เขาเห็นแค่ว่าทั้งสองคนที่อยู่บนสนามสูสีกัน ยากจะคาดเดาว่าใครชนะใครแพ้ ทั้งสองคนล้วนมีความหวัง แค่ต้องดูว่าใครจะคว้าโอกาสได้มากกว่า ใครจะมั่นคงไม่เปิดเผยจุดอ่อนได้มากกว่ากัน
เมื่อเห็นความประหลาดใจแกมสงสัยในแววตาของจ้าวจวิ้น หลิงหลานก็อธิบายว่า “ตอนที่เจี่ยงเส่าอวี่พลิกสถานการณ์ เขาใจร้อนมากเกินไป ไม่ได้ครุ่นคิดให้ดีว่าทำไมหลินเซียวที่ทำตัวหนักแน่นมั่นคงมาตลอดถึงได้เกิดข้อผิดพลาดระดับต่ำแบบนั้นออกมา…”
นี่ทำให้จ้าวจวิ้นตรึกตรองสถานการณ์ก่อนหน้านี้อย่างละเอียด จริงๆ ด้วย ถึงแม้เจี่ยงเส่าอวี่จะฝ่าพลังของหลินเซียวที่กดดันเขาได้แล้ว แต่อันที่จริงระหว่างพวกเขาสองคน ยังคงเป็นหลินเซียวที่ยึดครองความได้เปรียบ เดิมทีนิสัยของหลินเซียวก็เป็นคนที่รอบคอบมาก ย่อมไม่มีทางหวั่นไหวเพราะเรื่องนี้โดยง่ายแน่นอน...
จ้าวจวิ้นเอ่ยอย่างตระหนักได้ว่า “หรือว่า เมื่อตะกี้เป็นแผนที่หลินเซียววางไว้?”
“ใช่ ดูเหมือนหลินเซียวอยากเอาชนะเขาในจุดที่อีกฝ่ายมั่นใจมากที่สุด…” หลิงหลานลูบคางตัวเอง การกระทำเช่นนี้โหดร้ายและหยาบคายมากจริงๆ หากโชคไม่ดี ถึงขนาดที่อาจจะ
