ของปืนพกลำแสงที่ปกติติดตั้งไว้ในหุ่นรบต่อสู้ประชิดตัวจะไม่ไกลเท่าระยะการยิงของปืนลำแสงของหุ่นรบโจมตีระยะไกล นี่เลยทำให้เจี่ยงเส่าอวี่ถูกกดดันทั่วทุกด้านเมื่อต่อสู้กับลำแสงของหลินเซียวเพราะปัญหาระยะการยิง
เจี่ยงเส่าอวี่รู้ว่าตัวเองไม่อาจตกเป็นฝ่ายรับต่อไปได้ ทันใดนั้นเขาก็เอียงตัว ปืนลำแสงในมือซ้ายยิงอย่างบ้าคลั่ง ในการโจมตีครั้งนี้ เขาไม่ได้มองหาแสวงหาความแม่นยำอีกต่อไป หากแต่แสวงหาความเร็ว ลำแสงสาดซัดออกมาติดต่อกันหนึ่งชุด ถึงแม้ว่ามีส่วนหนึ่งบินไปที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ส่วนใหญ่ไปลบล้างลำแสงที่หลินเซียวยิงมา นี่ทำให้เจี่ยงเส่าอวี่มีโอกาสหอบหายใจ สะบัดดาบแสงในมือขวาฉับพลันจนมันหลุดออกจากมือ
ดาบแสงตัดผ่านอากาศ บินไปทางหลินเซียวอย่างรวดเร็วจนน่าประหลาดใจ
เดิมทีหุ่นรบของหลินเซียวก็โน้มเอียงไปทางระยะไกล ความเร็วของหุ่นรบเป็นประเภทที่รวดเร็วมากที่สุดในหมู่หุ่นรบไพ่ราชา เขาขับหุ่นรบหลบดาบแสงอย่างง่ายดาย ความถี่ในการโจมตีทั้งสองมือไม่ได้ขาดช่วงเลย
ดาบแสงเฉียดผ่านข้างตัวหุ่นรบของหลินเซียว ท้ายที่สุดก็กระแทกลงกับพื้นอย่างหนักหน่วงจนสาดฝุ่นละอองขึ้นมาเล็กน้อย ในขณะที่ทุกคนตกตะลึงกับการกระทำของเจี่ย
