กระจิตกระใจอยู่ที่นี่ต่อ เธอรีบเปิดประตูห้องประลองแล้วออกไปจากห้องประลองทันที
เวลานี้หลิงหลานแค่อยากกลับไปยังที่พักของตัวเองแล้วอาบน้ำให้สะอาดดีๆ สักรอบ
หลิงหลานใช้พลังห่อหุ้มกลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นนั้นเอาไว้เพราะกลัวว่าคนอื่นจะสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ ก่อนจะพุ่งกายผ่านคนคุ้มกันและเจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรอย่างรวดเร็ว แป๊บเดียวก็มาถึงเขตของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง
อีกเดี๋ยวก็จะถึงห้องของตัวเองแล้ว ฝีเท้าของหลิงหลานชะงักลงฉับพลัน แววตาไหววูบ มุมปากยกขึ้นช้าๆ ก่อนจะสูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่ง ข่มกลั้นความตื่นเต้นที่มีอยู่เต็มอกลงไป แล้วค่อยก้าวเดินออกไปอย่างมั่นคง เธอเดินเลี้ยวโค้งก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังนั่งยองๆ บ้าง ยืนบ้าง นั่งบ้างรวมตัวกันอยู่หน้าประตูของเธอ หลิงหลานมองเห็นความกังวลและความเป็นห่วงบนใบหน้าของทุกคนได้ชัดเจน
นี่ก็คือเหล่าเพื่อนๆ ตัวน้อยของเธอ ห่วงใยเธออยู่ตลอดเวลา! ความอบอุ่นที่ปริ่มล้นแผ่ซ่านในใจหลิงหลาน กระบอกตาแดงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ ทว่าหลิงหลานที่เข้มแข็งก็กลับคืนเป็นปกติอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ยังคงเป็นลูกพี่หลานที่เย็นชาน่าเกรงขามในสายตาของทุกคน
หลี่หลานเฟิงกับฉี
