ดบ่าของฉีหลงอย่างนุ่มนวล เอ่ยเสียงเบาว่า “วางใจได้ ฉันไม่เป็นไร”
น้ำเสียงราบเรียบของหลิงหลานทำให้หัวใจของฉีหลงผ่อนคลายลง ไอพลังที่เหี้ยมโหดสลายไปทันใด
หลี่หลานเฟิงไม่เชื่อคำพูดประโยคนี้ของหลิงหลานเลย หลิงหลานหลั่งเลือดไปเท่าไหร่กันแน่ถึงได้ย้อมชุดเครื่องแบบสีขาวจนเป็นสีแดง? และจะไม่เป็นไรจริงๆ ได้อย่างไร? เขาฉุดรั้งหลิงหลานที่กำลังจะเดินผ่านตัวเขาไว้ และเอ่ยว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
หลิงหลานเหลือบมองมือที่ถูกหลี่หลานเฟิงคว้าเอาไว้แวบหนึ่ง และก็มองเห็นความห่วงใยที่ปกปิดไว้ไม่มิดในสายตาของหลี่หลานเฟิง ในใจรู้สึกอบอุ่น เธอกุมมือกลับ เอ่ยปลอบโยนว่า “แค่เกิดปัญหาเล็กน้อยตอนทะลวงขีดจำกัดเท่านั้น ตอนนี้จัดการได้แล้ว”
คำพูดของหลิงหลานทำให้ทุกคนเบิกตาโต ฉีหลงยิ่งพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “ลูกพี่ นายทะลวงขีดจำกัดอีกแล้วเหรอ?” ฉีหลงรู้ว่าลูกพี่ตัวเองเลื่อนขั้นสู่ระดับเขตแดนสำเร็จแล้ว แต่ได้ยินว่าเขตแดนนี้ไม่มั่นคง ลูกพี่พูดแบบนี้ หมายความว่าเขตแดนของเขามั่นคงแล้วใช่หรือเปล่า?
หลิงหลานรู้ว่าฉีหลงถามถึงเรื่องอะไร คิดๆ ดูแล้วก็ถูก ดังนั้นเลยพยักหน้า ข่าวดีนี้ทำให้ทุกคนโห่ร้องขึ้นมาอย่างควบคุม
