้ผู้คนอยากละทิ้งการต่อต้านทุกอย่าง และง่วงงุนขึ้นมาเล็กน้อย
เมื่อหลิงเซียวเปิดใช้เขตแดน หลิงหลานก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นสายหนึ่งจู่โจมเข้ามา ความรู้สึกที่เหมือนกับถูกชโลมด้วยสายลมฤดูใบไม้ผลิทำให้เจตจำนงการต่อสู้ของเธอเริ่มหายไป รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหาใดเปรียบ หลิงหลานรู้ว่านี่ไม่ถูกต้องอยู่บ้าง แต่ในใจก็ไม่มีความคิดอยากต่อต้านเลย
‘ปัง’ เขตแดนของหลิงหลานแหลกเป็นผุยผงอย่างเงียบงัน ผลลัพธ์นี้ทำให้หลิงหลานตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าเขตแดนของตนจะทนรับไม่ได้แม้กระทั่งการโจมตีเดียวเช่นนี้ ทำได้เพียงยืนหยัดอยู่ภายใต้เขตแดนของหลิงเซียวไม่กี่วินาทีเท่านั้น
การค้นพบนี้ทำให้หลิงหลานหดหู่ใจอยู่บ้าง เธอหมดความคิดที่จะต่อต้านแล้ว ขณะที่กำลังคิดจะเอ่ยปากบอกยอมแพ้ พลังที่แต่เดิมถูกเธอฝืนข่มกลั้นมาโดยตลอดพลันระเบิดขึ้นมา พลังที่บ้าคลั่งแฝงไปด้วยความแข็งกร้าวและไม่ยอมศิโรราบ ความหดหู่โศกเศร้าของหลิงหลานถูกขับไล่ออกไปได้สำเร็จภายใต้ผลกระทบของพลังสายนี้ เธอตกใจและได้สติกลับมาทันที
เธอได้รับอิทธิพลจากเขตแดนของหลิงเซียวโดยไม่รู้ตัว สูญเสียจิตใจที่ไม่ย่อท้อในกาลเก่าไปแล้ว และเลือกทิ้งอาวุธยอมแพ้…หลิงหลานตะลึงงันต่อ
