ไม่คาดคิดว่า เด็กสาวที่เขาต้องตาต้องใจโดยไม่คาดคิดจะมีทักษะการต่อสู้มือเปล่าแข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่เข้ากับรูปลักษณ์ภายนอกที่อ่อนแอเปราะบางของเธออย่างสิ้นเชิง
“นายก็ด้วยไม่ใช่หรือไง?” ลั่วล่างยิ้มหยัน ทว่าไม่ได้โจมตีต่อ หากแต่กวาดตามองร้านค้าหนึ่งรอบอย่างรวดเร็ว ดูว่าฝ่ายตรงข้ามยังมีลูกไม้อะไรอีกหรือเปล่า
เวลานี้ร้านค้ามีคนอยู่ไม่กี่คนแล้ว เมื่อสักครู่ลั่วล่างต่อกรกับเจี่ยงเส่าอวี่หนึ่งกระบวนท่า พลังแฝงอันทรงพลังทำให้คนดูออกทันทีว่า สองคนนี้เป็นยอดฝีมือระดับพลังปราณแน่นอน ลูกค้าในร้านจึงพากันวิ่งออกมาจากร้านอุปกรณ์เพื่อหลีกเลี่ยงการโดนลูกหลง คนที่ยังกล้าอยู่ต่อ นอกจากคนที่เจี่ยงเส่าอวี่พามาแล้ว คนอื่นๆ ต่างเป็นยอดฝีมือที่มีความสามารถไม่อ่อนด้อย มั่นใจในตัวเอง ส่วนพนักงานในร้านก็หลบอยู่ด้านข้างนานแล้ว
สาเหตุที่ไม่มีคนออกมาไกล่เกลี่ยเป็นเพราะสินค้าของร้านต่างมีบาเรียป้องกันคุ้มครองไว้ทั้งหมด นอกเสียจากพวกเขาซัดใส่บาเรียโดยตรงแล้ว อาศัยเพียงคลื่นพลังที่เกินมาพวกนี้ย่อมไม่อาจทำลายได้
“ชักน่าสนใจแล้ว ไม่นึกเลยว่าผู้หญิงที่ฉันต้องตาจะเป็นยอดฝีมือระดับพลังปราณ” เจี่ยงเส่าอวี่เลียริมฝีปากตัวเองด้วยความตื่นเต