ค่อยเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ยินดีด้วย ที่นายคว้าราชันสายฟ้าเฉียวถิงมาได้แล้ว”
หลิงหลานชายตามองหลี่หลานเฟิงแวบหนึ่ง สายตาที่คมกริบนั้นทำให้รอยยิ้มของหลี่หลานเฟิงแทบจะรักษาไว้ไม่อยู่แล้ว หลี่หลานเฟิงได้แต่เก็บรอยยิ้ม พูดว่า “ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?”
“อืม นายไม่อยากยิ้มก็อย่ายิ้มสิ” หลิงหลานขมวดคิ้ว “เสแสร้งมากเกินไปแล้ว” ทำไมหลี่หลานเฟิงถึงทำแบบนี้นะ? พอนึกได้ว่าหลี่หลานเฟิงเคยพูดว่า เขาเกลียดราชันสายฟ้า หลิงหลานก็เอ่ยปลอบใจว่า “ชีตาห์ เฉียวถิงเป็นแค่การร่วมมือกันเท่านั้น หลังจากร่วมมือเสร็จแล้ว พวกเรายังคงเป็นคู่ต่อสู้กัน ไม่มีทางกลายเป็นเพื่อนได้หรอก”
หลี่หลานเฟิงได้ยินคำพูดนี้ก็ยิ้มขึ้นมาโดยพลัน หลิงหลานพรูลมหายใจเบาๆ เฮือกหนึ่ง หลี่หลานเฟิงที่เป็นแบบนี้ถึงค่อยเป็นหลี่หลานเฟิงในยามปกติ ดูท่า หลี่หลานเฟิงจะเกลียดราชันสายฟ้ามากจริงๆ ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนพวกเขาเคยมีเรื่องอะไรกัน… หลิงหลานตัดสินใจให้เสี่ยวซื่อไปตรวจสอบดู
“ทำไมนายต้องเลือกวิธียั่วยุด้วย?” หลี่หลานเฟิงที่กลับมาเป็นปกติเอ่ยปากถาม เมื่อสักครู่ เนื่องจากการยั่วยุในครั้งนี้ ท่าทีหม่นหมองอึมครึมบนตัวเฉียวถิงเลยลดลงไปไม่น้อย เมื่อเฉียวถ