รบ ไม่ใช่แก๊งมาเฟียนะ…
ฉีหลงต้านรับสายตาอำมหิตของลูกพี่ตัวเอง เอ่ยถามอย่างระมัดระวังว่า “ลูกพี่ เริ่มประชุมได้หรือยัง?”
ได้ ฉีหลง นายเก่งมาก ไม่นึกเลยว่าจะไม่ยอมรับคำขู่ของฉัน กลับไปแล้วฉันจะจัดการนาย! หลิงหลานลอบกัดฟัน ทว่าฉากหน้าได้แต่ผงกศีรษะอย่างเย็นชาเท่านั้น
เมื่อเห็นหลิงหลานพยักหน้า ทุกคนค่อยพรูลมหายใจเบาๆ เฮือกหนึ่ง ช่วยไม่ได้นี่นา พลังทำลายล้างในสายตาของลูกพี่หลานแข็งแกร่งมากเกินไป ไม่มีใครกล้าพูดจาขณะต้านทานสายตานั้น แต่ว่าฉีหลงยังคงหัวแข็ง ทุกคนส่งสายตานับถือให้ฉีหลงเงียบๆ ส่วนฉีหลงก็ลอบปาดเหงื่อ ว่าไปแล้ว ช่วงนี้กลิ่นอายพลังของลูกพี่แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว กระทั่งเขาที่อยู่ข้างกายลูกพี่มาตลอดทั้งปีก็รู้สึกกดดันอย่างหนัก
หลิงหลานเดินเข้ามาในห้องประชุมภายใต้การติดตามของทั้งสามคน ฉีหลงชิงขึ้นหน้าก่อนหนึ่งก้าว ดึงเก้าอี้หัวโต๊ะประชุมออกด้วยความกระตือรือร้น แล้วเชื้อเชิญให้หลิงหลานนั่งลง หลังจากที่หลิงหลานนั่งลงไป และกวาดสายตาเย็นชามองพวกระดับสูงที่ยังคงยืนอยู่รอบหนึ่งแล้ว เธอถึงค่อยกล่าวว่า “นั่งสิ!”
“ครับ ลูกพี่!” เมื่อได้ยินหลิงหลานสั่งให้นั่งลง ทุกคนถึงค่อยนั่งลงมา ทว่าบรรยากาศในตอนนี้
