นี้ไม่ใช่สิ่งที่ได้มาง่ายๆ ขนาดนั้น
‘ติ๊ดๆๆ!’ หลิงหลานที่จมอยู่ในห้วงความคิดพลันได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากอุปกรณ์สื่อสาร เธอเปิดดู ก่อนจะพบว่าเป็นอู่จย่ง เธอกดปุ่มรับสายอย่างงุนงง จากนั้นก็ได้ยินอู่จย่งที่อยู่ปลายสายตะโกนเสียงดังว่า “ลูกพี่หลาน นายว่างหรือเปล่า?”
ดูเวลาที่แจ้งบนหน้าจอหุ่นรบ สามโมงกว่าแล้ว คิดๆ ดูแล้วเหลือเวลาอีกไม่เท่าไหร่ก็เลิกคาบแล้ว เธอเลยเอ่ยว่า “มีเรื่องอะไร?”
อู่จย่งได้ยินก็รู้ว่ามีแนวโน้มที่ดี เลยกล่าวว่า “ถ้าเกิดลูกพี่ว่าง ฉันจะเรียกหัวหน้าทีมทั้งหมดในกลุ่มกับสมาชิกนักเรียนที่โดดเด่นจากภาควิชาต่างๆ ของกลุ่มมาประชุมกันที่ศูนย์บัญชาการ...”
หลิงหลานขมวดคิ้วถามว่า “ประชุม?”
อู่จย่งคล้ายกับได้ยินความไม่พอใจจากในเสียงของหลิงหลาน เลยรีบอธิบายว่า “ลูกพี่ นายลืมไปแล้วหรือไงว่า เมื่อวานระดับสูงของโรงเรียนมอบสิทธิ์การออกไปประลองในศึกประลองหุ่นรบครั้งใหญ่ให้กลุ่มพวกเราอย่างเป็นทางการแล้วนะ? เมื่อวานฉันกับฉีหลง หลี่อิงเจี๋ยปรึกษากันครึ่งค่อนวัน คิดว่ารายชื่อที่ออกไปประลองนี้ตัดสินใจยากมากจริงๆ เพราะงั้นก็เลยอยากเปิดการประชุม ระดมความคิดกัน”
——————————
