รยอมรับจากบรรดานักเรียนทหารแล้ว คนที่ทำให้ผู้คนที่รู้สึกประหลาดใจอย่างแท้จริงคือ คนที่เจ็ดของหลิงเทียน ไม่ใช่หนึ่งในหัวหน้าทีมของหน่วยรบต่างๆ ของกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียน และก็ไม่ใช่ขุนพลกำลังรบหลักของหน่วยรบต่างๆ หากแต่เป็นขุนพลรองคนหนึ่งของหน่วยรบหลิงเทียน ลั่วล่างที่หน้าตายั่วเย้างดงามร่างกายอ้อนแอ้นเปราะบางคนนั้น
ทว่าเมื่อใคร่ครวญผลงานในการต่อสู้ของลั่วล่างอย่างละเอียด ทุกคนคิดอีกครั้งว่าการที่เขารอดชีวิตได้ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้ว เนื่องจากพอลั่วล่างต่อสู้ขึ้นมา เขาเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวมาก ขณะเดียวกันก็ใจเหี้ยม ไม่เพียงต่อคนอื่น เขายังทำต่อตัวเขาเองด้วย มีหลายครั้งที่เขาตกอยู่ในสถานการณ์อับจน ทุกคนต่างคิดว่าจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน แต่เขาต่อสู้โดยไม่คำนึงถึงการทำร้ายตัวเอง ระเบิดพลังที่น่าสะพรึงกลัว เข่นฆ่าสังหารออกมาจากวงล้อม รูปแบบการต่อสู้ที่ไม่มีทางยอมแพ้นั้นทำให้ทุกคนอุทานด้วยความชื่นชม
การแตกแยกก่อนการประลองของโดฮา และการพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถในการต่อสู้ได้เรียกสติของกลุ่มหุ่นรบทั้งหมดที่อยากเอารัดเอาเปรียบ การที่หลิงหลานสามารถเอาชนะเหลยถิงได้ ถึงแม้จะมีปัจจัยเรื่องโชคในระดับหนึ
