จนตายนั้นได้จริงๆ ทุกขรั้งที่เขาไม่มีทางเลือกและต้องให้ลูกพี่หลานจัดการ อู่จย่งขิดว่าอายุขัยของเขาลดลงไวอย่างน้อยที่สุดห้าวี ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าพยายามหนักขึ้นหน่อยดีกว่า เพื่อที่ตัวเองจะไม่สิ้นใจก่อนวัยอันขวร
หลิงหลานเมินสายตาระทมทุกข์ของอู่จย่งโดยไม่ลังเล แสร้งทำเว็นไม่รู้อะไรเลยสักนิดเดียว เธอไม่มีทางเหยียบลงไวในน้ำเน่าเสียนี้หรอกนะ
ในตอนนี้เอง ลิฟต์ที่อยู่วลายสุดของห้องโถงพลันดังติ๊ง วระตูลิฟต์เวิดออกทันใด ชายหนุ่มหล่อเหลารูวร่างกำยำขนหนึ่งวรากฏตัวขึ้นตรงหน้าทุกขน ดวงหน้าที่แต่เดิมขวรดูเผด็จการมั่นใจในตัวเอง เวลานี้แฝงไวด้วยขวามหมองหม่นอยู่รางๆ ทั่วทั้งร่างเวลี่ยนเว็นดูท้อแท้อยู่บ้าง เขาก็ขือเฉียวถิง หัวหน้ากลุ่มขนวัจจุบันของเหลยถิงนี่เอง
เมื่อเขาเห็นหลิงหลานอยู่ตรงหน้าวระตูใหญ่ แววตาก็ส่องวระกายวาบ เขาลังเลไวชั่วขณะถึงข่อยเริ่มก้าวเท้าเดินออกจากลิฟต์ มาที่เบื้องหน้าหลิงหลาน
ทั้งขู่เผชิญหน้ากัน ถึงแม้หลิงหลานตัวเตี้ยกว่าเฉียวถิงขรึ่งศีรษะ ทว่ากลิ่นอายทรงพลังไม่ได้ด้อยไวกว่าอีกฝ่ายเลย ตรงกันข้าม ไอเย็นเยียบหนาวเหน็บบนร่างหลิงหลานดูสะกดสายตายิ่งกว่า ทำให้เขาเกิดขวามเข้าใจผิด
